PreachersPerspective

Het volgen van Jezus heeft gevolgen.

By Mr. Teddy ⋅ September 24, 2007 ⋅  Email This Post ⋅ Post a comment

Nu ben ik zelf niet zozeer een persoon die heel veel wandelt, maar zo op zijn tijd vind ik het wel lekker om te doen. Nu heb ik een klein verhaaltje om mee te beginnen.
Ik was eens aan het wandelen volgens een route van de ANWB door de bossen, vlakbij waar ik woonde. Het was helemaal niet zo moeilijk gewoon de paaltjes volgen met de kleuren erop. Het ging goed en ik moet zeggen dat de ANWB een goede taak heeft gedaan met deze paaltjes. Bij elke kruising en elke splitsing stond er een paaltje, zelf op de rechte wegen na een lange afstand zette ze een paatje zodat je wist dat je nog steeds op het juiste spoor was. Ik kon heerlijk genieten van de natuur, het weer en van de stilte. Het was genieten en soms kon ik een hele tijd lopen eer ik een ander persoon tegen kwam. Soms kan het leven zo geweldig zijn.
Nu had ik meer dan de helft van deze route gewandeld en had eigenlijk niet meer zo’n zin om braaf al de paaltje te volgen. Ik besloot mijn eigen weg te gaan en ik dacht wel de weg terug naar huis te vinden. Zelfverzekerd ging ik in plaats van de kant dat het paaltje zei dat ik op moest de andere kant op en nog steeds was het genieten geblazen.

Maar na een half een te hebben gewandeld moest ik wel erkennen dat de weg er helemaal niet meer zo bekend voor me uitzag. Ik liet me natuurlijk niet kennen en liep door met hoop dat ik straks wel iets zal vinden dat ik herken. Na nog een half uur was er niets dat me bekend voor kwam en begon me nu wel degelijk af te vragen waar ik was. Ineens was de stilte helemaal niet zo fijn meer, ik wilde mensen horen zodat ik deze kon vragen waar ik nu heen moest. Opeens was de natuur niet zo mooi meer en wilde ik eruit. Opeens was het weer niet zo fijn meer en begon de zon me de keel uit hangen en ik merkte dat het niet heel lang meer zou duren eer deze onder zou gaan.

Misschien herken je dit wel, misschien ook niet.
Maar ik denk dat dit een goed voorbeeld is om te gebruiken bij de preek van deze keer. Namelijk het volgen van Jezus.

Tegenwoordig is het bijna een trend om te zeggen dat je Christen bent, maar wat betekend het nu werkelijk om Christen te zijn?
Het betekend Jezus volgen, gaan in Zijn voetstappen, Zijn leven als voorbeeld nemen en deze proberen na te leven.

Wat er als eerste nodig is om iemand te volgen is Vertrouwen.
Ik zal zelf nooit iemand volgen die ik niet vertrouw.

Als ik zou weten dat de ANWB paaltjes niet te vertrouwen zijn en dat deze niet kloppen zal ik niet deze gaan volgen.
Ik vertrouw erop dat als ik iemand of iets volg, dat deze weet waar we uit eindelijk terecht komen en hoe we er komen. Ook verwacht ik dat als ik iemand volg er iets beters voor mij is, dan als ik mijn eigen weg zal gaan.
Er is dus een vertrouwen in de persoon die we volgen dat hij of zij weet waar we heen gaan hoe we daar komen, of de weg nu gemakkelijk is of niet, en dat de plaats waar we heengaan meerwaarde voor ons/mij heeft.

Hebben we dit vertrouwen in God, in Jezus? Vertrouwen we erop dat Hij ons naar een betere plaats leidt als we Hem volgen en dat Hij weet waar we heen gaan?
Uiteraard zal je misschien zeggen, nou ik moet eerlijk zeggen dat ik soms wel hieraan twijfel. Soms denk ik dat ik het wel beter weet, net zoals met de ANWB paaltjes. Soms denk ik dat mijn wegen beter zijn en gemakkelijker. Soms vraag ik me af waar Jezus mij nu werkelijk heen leidt.

Maar het volgen van Jezus is niet alleen vertrouwen. Er komt nog wat meer bij kijken.
Jezus, zegt in de evangeliën dat als we Hem willen volgen we ons kruis op ons moeten nemen en onszelf moeten verloochenen.
Wat betekent dit in het Nederlands van nu de dag?
Niet zozeer aan jezelf denken, maar eerst bedenken wat Jezus/God van je wilt.
Als we kijken naar de eerste discipelen zien we dat deze Jezus volgde en dit had tot gevolg dat ze hun werk achterlieten. Maar ook hun familie en vrienden.
Als we Jezus willen volgen dan heeft dit tot gevolg dat we dingen moeten achter laten. Niet iedereen hoeft zijn werk op te zeggen of zijn familie te verlaten en te vertrekken naar diep Afrika, maar het zal ons allemaal wel iets kosten.
Waarom is het zo belangrijk dat we dit doen. Waarom moeten we onze dromen en/of visie opgeven?
Wie kent jou het beste? Wie heeft jou voor de grondlegging der wereld bedacht? Wie heeft jou gemaakt in je moederschoot? Wie kent het aantal van je haar op je hoofd? Wie weet waar je morgen bent? Wie weet waar je nu mee worstelt of waar je vrolijk over bent?
God weet wat het beste is voor je, Hij kent je beter dan dat jij jezelf kent. Hij weet welke gaven je hebt en waar deze het beste tot uiting kunnen komen. Hij weet welke plek voor jou het best is om te functioneren en waar jij het naar je zin kan hebben. Soms denken we het beter te weten en willen we onze eigen weg gaan. Maar eerlijk is eerlijk, soms lijkt het beter maar als we achteraf terug kijken was dit toch niet het geval. God is nooit fout, ook al denken we soms van wel. Als Hij zegt dat we op een bepaalde plek het beste kunnen functioneren dan is dit ook zo. Soms vroeg ik me af waarom ik nu altijd naar school moest van mijn ouders, ik haatte school. Maar ze deden dit omdat ze van me hielden en het best voor me willen. Toen zag ik het niet, maar nu wel en ook pluk ik hier nu de vruchten van. God is een goede Vader en Hij zorgt goed voor Zijn kinderen.
Soms botst mijn idee of visie met die van God en dan is het aan mij of ik mezelf wil verloochenen en naar God wil luisteren of dat ik mijn eigen gedachtes en ideeën volg. Ook is het zo dat soms onze ideeën en visies hetzelfde zijn en hoef ik deze dus niet te veranderen. Maar de vraag hier is, ben je bereid om dingen te doen of juist niet te doen als God dit van je vraagt.
Stel dat Hij je vraagt naar een andere plaats of misschien zelfs een ander land te gaan, ben je bereid?
Of dat Hij je vraagt een bepaald bedrag aan iemand te geven, ben je bereid?
Enz.
Christen zijn is het gehoorzamen van God. Het luisteren naar Zijn stem en er gehoor aan geven.
Het volgen van Jezus heeft gevolgen.