PreachersPerspective

Sprekende insecten

By Mr. Teddy ⋅ September 24, 2007 ⋅  Email This Post ⋅ Post a comment

Soms lijkt het wel alsof je tegen een muur praat als je bidt? Het kan zelfs zo zijn dat het lijkt alsof deze muur steeds dikker en dikker word en je vraagt je af waarom je eigenlijk nog moet bidden.
Waarom gebeurd dit, waarom ervaren we God niet altijd, of sommige zelfs helemaal niet?
The Preacher wil niet zeggen dat dit gevoel niet reëel is, maar wat je voelt is niet zozeer ook de waarheid. Als we kijken in de Bijbel zien we dat God niet alleen gezeten is in de Hemel op Zijn troon, maar zien we ook dat Hij in ons woont. Zijn Geest woont in ons. Zijn geest is voor ons, naast ons en om ons heen.
Maar toch hebben we soms het gevoel dat Hij er niet is. The Preacher advies zal zijn om niet naar dit gevoel te luisteren maar proberen de waarheid te geloven dat Hij er voor je is, want Hij is er voor je. Op zich is het eigenlijk wel uniek. Een God die 24 uur per dag voor je klaar staat en naar je wilt luisteren. Als je s’ nachts niet kunt slapen dan kan je met Hem spreken en overdag, waarneer en waar dan ook, Hij is er voor je!
Ook denkt The Preacher dat het goed is om te herhalen wat ik vorige keer zei. God spreekt door heel veel dingen heen. Op momenten dat ik er even doorheen zit en soms baal, dan spreekt God meestal tot mij door insecten. het klinkt misschien grappig, maar het is echt zo. Als ik dan zit te balen of geen energie meer heb voor wat dan ook, dan komt er meestel een miertje of een vliegje in mijn zicht. Ik begin me dan te concentreren op dit kleine wezentje en ben dan helemaal gefascineerd hierdoor. Op de manier dat het zich beweegt en dat er in dat kleine beestje een kleine maagje zit, een klein hartje etc. Ik vergeet dan al snel mijn baalmomenten en ben helemaal enthousiast over hoe groot God wel niet is. Sommige mensen zien dit niet als het spreken van God, maar dit is het weldegelijk.

Zo spreekt God ook door de natuur/schepping, muziek, boeken, Bijbel, mensen, dieren, engelen enz.
The Preacher zeg dus niet dat het soms kan lijken alsof God er niet is, maar we moeten ook niet altijd luisteren naar wat ons gevoel zegt.

Adam en Eva hadden een geweldige tijd met God in het paradijs. Wat gebeurde er toen de slang/satan ze verleidde? Wat deden Adam en Eva toen? Ze verstopten zich. Ze liepen weg van God, of ze wilden weg lopen, aangezien God al om tegenwoordig is, kunnen we niet van Hem weglopen, want Hij is overal. Waarom wilde ze van Hem weglopen. Ze voelde zich schuldig en vies. Ik wil dit aanhalen omdat ik geloof dat dit ook een reden kan zijn waarom we Gods stem niet kunnen verstaan. Omdat we ons schuldig en vies voelen en ons schamen naar God toe. Denken we dat Hij boos is en willen we van Hem weglopen en denken dat Hij niet meer met ons wilt spreken. Dit is precies wat de satan wil. Dat we denken/geloven dat God boos op ons is en ons niet meer ziet staan. Dat we niet waard zijn om tegen te praten. Dat God wel wat beters te doen heeft dan ons alweer aan te zien komen met een bepaalde zonde.
God is niet zo dat Hij boos is op ons. Hij vind het geweldig als we naar Hem toekomen ook al zijn we vies en schamen we ons. Hij weet dat we fouten maken en vallen. Hij wil ons helpen op te staan en op het rechte pad te wandelen. Als we een paar meter hebben gelopen vallen we weer en dan wil Hij ons helpen op te staan, net zolang totdat we aan het einde van het pad zijn, dit is de hemelpoort.
Leugens kunnen ervoor zorgen dat we Gods stem niet kunnen verstaan. Of deze kunnen ervoor zorgen dat het lijkt alsof we tegen een muur praten. Dit is niet waar. God luistert, altijd!